2004, Vol 2, No 1
Chemioterapia raka endometrium
GIN ONKOL, 2004, Vol 2 Numer 1
STRESZCZENIE

Rak endometrium zaliczany jest do najlepiej rokujących nowotworów złośliwych narządu płciowego kobiet. Zasadniczymi metodami leczenia są chirurgia i radioterapia. Chemioterapia w leczeniu raka endometrium jest zawsze postępowaniem paliatywnym. W ostatnim dziesięcioleciu uważano, że przerzuty raka endometrium, w szczególności do płuc lub wątroby, mogą być leczone metodą chemioterapii. Polichemioterapia jest skuteczniejszą metodą leczenia niż monoterapia.

Słowa kluczowe: rak trzonu macicy, chemioterapia
POBIERZ ARTYKUŁ (PDF)
System organizacyjny masowych badań przesiewowych raka szyjki macicy – zalecenia i wytyczne
GIN ONKOL, 2004, Vol 2 Numer 1
STRESZCZENIE


Wysoka liczba zgonów z powodu raka szyjki macicy pozostaje w naszym kraju wciąż aktualnym problemem. Niekorzystna sytuacja epidemiologiczna utrzymuje się od wielu lat, pomimo iż od czasu odkryć Papanicolaou dysponujemy testem diagnostycznym umożliwiającym prewencję wtórną tego nowotworu. W okresie ostatnich lat w Polsce funkcjonują programy wczesnego wykrywania raka szyjki macicy oraz wzrasta ogólna liczba wykonywanych badań cytologicznych, niestety nie ma to pozytywnego odzwierciedlenia w statystyce umieralności kobiet. Powstaje więc pytanie o przyczynę takiej sytuacji i o możliwości adaptacji doświadczeń europejskich, szczególnie krajów skandynawskich, do polskich warunków. Wiąże się to z podniesieniem zarówno kwalifikacji personelu, jak i efektywności stosowanych procedur diagnostycznych i leczniczych. Kluczowym elementem jest w opinii autorów zapewnienie zaplecza logistycznego, które jako centrum koordynacyjne organizuje funkcjonowanie masowego programu badań przesiewowych. Wdrożenie sprawdzonych wytycznych systemowych prowadzenia programów wczesnego wykrywania raka szyjki macicy do polskiego systemu opieki zdrowotnej daje jedyną szansę poprawy wskaźników epidemiologicznych dla tego nowotworu.

Słowa kluczowe: organizacja skryningu, rak szyjki macicy, prewencja wtórna
POBIERZ ARTYKUŁ (PDF)
Ocena wartości predykcyjnej markera Ca 125 u chorych leczonych z powodu raka jajnika
GIN ONKOL, 2004, Vol 2 Numer 1
STRESZCZENIE

Cel pracy: Ocena wpływu poziomu Ca 125 oznaczanego po pierwotnym zabiegu cytoredukcyjnym na czas wolny od nawrotu choroby. Materiał: Materiał kliniczny stanowiła grupa 465 chorych na raka jajnika w stopniu zaawansowania IC-III, leczonych w roku 2001 w Klinice Nowotworów Narządów Płciowych Kobiecych Centrum Onkologii – Instytutu w Warszawie oraz w 15 innych oddziałach onkologicznych. Chore były leczone z zastosowaniem chirurgii, a następnie chemioterapii uzupełniającej. Metoda: Przeprowadzono analizę normalizacji stężenia Ca 125 ocenianego po zabiegu operacyjnym i jego wpływu na przeżycia. Wyniki: Spośród analizowanej grupy pacjentek najwyższy odsetek przeżyć zaobserwowano w grupie chorych, u których po zabiegu operacyjnym poziom markera mieścił się w granicach normy, niższy zaś u tych, u których poziom Ca 125 osiągnął granice normy po 3 kursach chemioterapii. Statystycznie gorzej rokowały chore, u których marker osiągnął normę po 6 kursach, najgorzej natomiast te kobiety, u których nie uzyskano w ciągu prowadzonej terapii normalizacji poziomu Ca 125. Wnioski: Tempo normalizacji stężenia Ca 125 po pierwotnym zabiegu chirurgicznym może służyć jako czynnik rokowniczy.

Słowa kluczowe: Ca 125, rak jajnika
POBIERZ ARTYKUŁ (PDF)
Leczenie chirurgiczne wczesnych postaci raka sromu
GIN ONKOL, 2004, Vol 2 Numer 1
STRESZCZENIE

Przedstawiono aktualne poglądy dotyczące oszczędzającego leczenia chirurgicznego wczesnych postaci raka sromu.

Słowa kluczowe: wczesny rak sromu, leczenie i prognoza
POBIERZ ARTYKUŁ (PDF)
Wczesne powikłania popromienne w pęcherzu moczowym i odbytnicy a ryzyko wystąpienia powikłań późnych w tych narządach u kobiet napromienianych z powodu raka szyjki macicy
GIN ONKOL, 2004, Vol 2 Numer 1
STRESZCZENIE

Powikłania popromienne rzadko stanowią temat samodzielnych opracowań, chociaż wzrasta zainteresowanie tym problemem. W większości artykułów spotkać się można z twierdzeniem, że powikłań późnych nie można przewidzieć. Celem pracy było znalezienie związku między występowaniem powikłań wczesnych i późnych ze strony odbytnicy i pęcherza moczowego u kobiet chorych na raka szyjki macicy, poddanych radioterapii. Materiał i metoda: Oceniono retrospektywnie powikłania u 125 chorych na raka szyjki macicy leczonych z zastosowaniem radioterapii (teleterapii i brachyterapii Ra226 lub Cs127) w latach 1992-1996 w WOO w Opolu. Oceny dokonano w skali EORTC/RTOG. W analizie statystycznej zastosowano test Chi2. Za poziom istotności statystycznej przyjęto p<0,05. Wyniki: Wczesny odczyn popromienny wystąpił w pęcherzu moczowym u 29,6% badanych, w odbytnicy – u 32%. Późne powikłania popromienne w pęcherzu moczowym odnotowano u 27,2% leczonych chorych, zaś w odbytnicy – w 28,8% przypadków. Znaleziono związek między czasem trwania powikłań wczesnych a ryzykiem wystąpienia powikłań późnych i w pęcherzu moczowym (p=0,0045), i w odbytnicy (p=0,0006). Wnioski: Im dłużej trwał wczesny odczyn popromienny ze strony pęcherza moczowego i odbytnicy, tym większe było ryzyko wystąpienia powikłań późnych w tych narządach.

Słowa kluczowe: rak szyjki macicy, powikłania popromienne wczesne i późne w pęcherzu i odbytnicy
POBIERZ ARTYKUŁ (PDF)
Znaczenie infekcji bakteryjnych układu moczowego w patogenezie odczynów popromiennych pęcherza moczowego u chorych napromienianych na obszar miednicy małej z powodu nowotworów narządów płciowych kobiecych
GIN ONKOL, 2004, Vol 2 Numer 1
STRESZCZENIE

Wstęp: U pacjentek napromienianych na miednicę z powodu nowotworów narządów płciowych wczesne odczyny popromienne występują z różnym nasileniem. Istnieje prawdopodobieństwo, że podłożem są zakażenia bakteryjne. Celem pracy było wykazanie, czy u pacjentek kwalifikowanych do leczenia napromienianiem stwierdzona bakteryjna infekcja dróg moczowych jest czynnikiem wpływającym na przebieg odczynu popromiennego pęcherza moczowego i czy u chorych z jałowym posiewem moczu przed leczeniem dochodzi do zaostrzenia odczynu na skutek bakteryjnej infekcji dróg moczowych w trakcie napromieniania. Materiał i metoda: Analizie poddano 220 chorych leczonych napromienianiem w Centrum Onkologii w Warszawie w latach 2000-2002. Posiewy moczu wykonywano u każdej chorej przed i tuż po zakończeniu napromieniania oraz 3 miesiące po leczeniu. Wyniki: Odczyny popromienne wystąpiły u 62 (72%) chorych ze stwierdzoną bakteriurią przed rozpoczęciem napromieniania. W grupie 134 chorych bez odczynu ze strony pęcherza moczowego tylko u 24 (18%) stwierdzono dodatnie posiewy moczu. Zaobserwowano wyraźną (p<0,034, chi2=12,78) zależność między dodatnim posiewem moczu a występowaniem wczesnego odczynu popromiennego pęcherza moczowego. Wnioski: Zakażenia bakteryjne dróg moczowych stanowią bezpośrednią przyczynę nasilenia wczesnych odczynów popromiennych pęcherza moczowego. Rutynowe wykonanie posiewu moczu przed rozpoczęciem radioterapii pozwala skuteczniej leczyć infekcje układu moczowego rozwijające się w trakcie prowadzonej terapii promieniami jonizującymi.

Słowa kluczowe: infekcje bakteryjne, układ moczowy, rak szyjki macicy, radioterapia
POBIERZ ARTYKUŁ (PDF)
Rzadki przypadek raka pochwy u 26-letniej pacjentki
GIN ONKOL, 2004, Vol 2 Numer 1
STRESZCZENIE

Opisano przypadek 26-letniej chorej, u której stwierdzono pierwotnego raka pochwy. Omówiono diagnostykę i zastosowane radykalne leczenie energią promienistą – tele- i brachyterapią. Dokonano analizy trzyletniego okresu obserwacji chorej po leczeniu, z uwzględnieniem odczynów popromiennych.

Słowa kluczowe: Ca 125, rak jajnika
POBIERZ ARTYKUŁ (PDF)